Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

ΣΤΕΡΝΟ ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΕΝΑ ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟ ΧΩΡΙΑΝΟ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕΝΗ


Γεννηθηκε στο χωριο την περιοδο της κατοχης (1942). Ηταν ο πρωτοτοκος γιος του Μανωλη Κοκολακη του Χαριλαου και της Μαριας το γενος Εμμανουηλ Καραβελακη (Σταρομανωλη).Ημαστε συγγενεις απο τη μερια του Παπου του Χαριλαου Κοκολακη και του πατερα της Μανας μου Μιχαηλ Κοκολακη. Πηγε στο Δημοτικο Σχολειο (πανω Σχολειο) αλλα δεν συνεχισε τις σπουδες στο Γυμνασιο. Βοηθουσε τον παπου του στο Ξυλουργειο και τους γονεις του στις γεωργικες εργασιες μεχρι του κληθηκε να υπηρετησει την θητεια του στην αεροπορια (Τατοϊ) εκει γνωρισε την μετεπειτα συζυγο του που τον κρατησε μαζι της στο Καπανδριτι της Αττικης. Ηταν υπαλληλος στο βενζιναδικο του θειου της συζυγου του. Τα τελευταια δεκα χρονια επασχε απο ανεπαρκεια των νεφρων και εκανε αιμοκαθαρση. Στην τελευταια αιμοκαθαρση επαθε ενδονοσοκομιακη λημοξη και επεσε σε κωμα. Απεβιωσε την Κυριακη 6 Αυγουστου. Στην Φωτογραφια που παραθετω φαινεται δευτερος απο αριστερα. Οι υπολοιποι πρωτος αριστερα Μανωλης Δεμετζος του Νικηστρατου, μετα τον χαριλαο εγω και μετα ο Αντωνης του Καρα Μιχαλη (Πεδιαδιτης).
Η φωτογραφια ειναι τραβηγμενη απο τον φωτογραφο τοτε του χωριου, στην αυλη του σπιτιου του Γιαννη Καλιωρακη τον Γεναρη του 1958. Αιωνια του η μνημη .

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

ΟΙ ΛΑΓΟΙ ΚΑΙ ΤΟ....ΚΑΡΟΤΖΙ


Ηταν Σεπτεβρης μηνας, μερικα χρονια μετα την Γερμανικη κατοχη. Τα σταφυλια στα αμπελια ειχαν σχεδον καμωθει και φυσικα οι λαγοι που τοτε ηταν πολλοι τα επισκεπτοταν τακτικα και δοκιμαζαν τη προοδο της ωριμανσης των. Ο Καραπαναγιωτης ειχε ενα αμπελακι απο κατω απο το νεκροταφειο στη στενη στρατα. Πηγαινε λοιπον κι αυτος τακτικα για να βλεπει την προοδο της ωριμανσης των σταφυλιων. Ομως παρατηρησε οτι κι αλλοι εκαναν το ιδιο τσιμπολογοντας και δοκιμαζοντας τις ρογες απο τα τζαμπια των σταφυλιων !Παρατηροντας πιο προσεκτικα ειδε οτι οι κλεφτες των σταφυλιων αφηναν αποτυπωματα της ταυτοτητας των στο χωμα κατω απο τις κουρμουλες. Ααα σας επιασα !!,Μονολογησε ο Παναγιωτης ενθουσιασμενος απο την ανακαληψη του. Προβατσουλιες λαγου!! Τωρα θα σας φτιαξω εγω !! Ξαναπε και εφυγε απο το αμπελι. Πηγε στο χωριο κατευθειαν και βρηκε τον αδερφο του, τον Καραμανωλη που εκανε τον κυνηγο και του ειπε τα καθεκαστα για το αμπελι και τσι λαγους. Καλα ,την νυχτα δα παμε να κατσουμε στο παρακαθυστο να τσι περιμενουμε που εχει καλο φεγγαρι και θα τσι τακτοποιησουμε εμεις.Ειπε ο Καραμανωλης. Ο Μανωλης ο Δινερακης εκανε των εργολαβο "δομικων εργων"στο χωριο. Ειχε λοιπον ενα καροτσι μετα απαραιτητα εργαλεια στο σπιτι κι οταν ηταν καποια δουλεια ειδοποιουσε τους εργατες του και πηγαιναν να την φτιαξουν. Τις προηγουμενες μερες δουλευαν στο νεκροταφειο φτιαχνωντας ενα ταφο και το καροτσι ειχε μεινει εκει. Το απογευμα πηγε ενας χωριανος και τον βρηκε για να φτιαξει καποια δουλεια στον κηπο του. Ειπε λοιπον στο μεγαλο του γιο τον Στελιο να παει στο νεκροταφειο να φερει το καρατσι στο σπιτι γιατι αυριο θα δουλευαν και το χρειαζοταν. Το απογευματακι ο Στελιος βρηκε τους φιλους του και κανονησαν να πανε πιο βραδυ να παιξουν πρεφα σ'ενα σπιτι ενος απο την παρεεα. Η πρεφα ομως θελει ωρα κι αμα εισαι και "φρεσκος μαθητης" δεν τελειωνει ευκολα!! Ετσι περνουσε η ωρα κ' ουτε που το καταλαβαιναν. Ο Καραμανωλης αφου ειχε περασει η ωρα και κοντευαν μεσανυχτα, πηγε στου αδερφου του, του Παναγιωτη το σπιτι τον πηρε και πηγανε στο αμπελι. Εσυ Παναγιωτη παρε τον τσιφτε και δα κατσεις στον αποκατω τραφο στη στενη στρατα. Εγω με το δυκανο δα παω απο τον αποπανω γυρο του αμπελιου για να μη μπορει να μας ξεφυγει ο λαγος ή οι λαγοι αν ερθει παραπανω απο ενας. Βρηκε την καθισια που ηθελε ο καθενας τους και περιμεναν "τους κλεφτες των σταφυλιων". Ειχε περασει αρκετη ωρα κι ο Καραμανωλης σφυριξε συνθηματικα στον Παναγιωτη οτι ερχεται ο λαγος. Ο Παναγιωτης συκωνει τον κοκορα του τσιφτε και τιθεται σε "επιφυλακη".Το ιδιο κανει και ο αδερφος του. Και ενω επικρατει ακρα ησυχια και μονο η φωνη μιας σκουλουπας απο τα κηπαρισια του νεκροταφειου τη διακοπτει κατα διαστηματα. Γινετε χαλασμος, φασαρια και κακο. Ο Καραμανωλης βλεπει τον λαγο να γινεται "Λουης"και δεν προλαβαινει να πυροβολησει. Ποιος διαολος ειναι !!! Λεει βριζοντας ο Καραμανωλης κατεβαζοντας τους κοκορους του δυκανου. Ο Παναγωτης που ηταν στο τραφο στη στενη στρατα, δεν ειδε τον λαγο γιατι ηταν μακρυα. Ειδε ομως τον Στελιο του Δινερομανωλη να γλακα με το καροτσι που ειχε σιδερενια ροδα, χωρις λαστυχο βεβαια -οι λαστυχενιες ροδες βγηκαν πολυ αργοτερα- και που εκανε φοβερο θορυβο διοχνωντας αφελα του το λαγο που περιμεναν. Τι ειχε γινει ; Ο Στελακης μας ειχε ξεχαστει με την πρεφα και οταν πηγε σπιτι του περασμενα μεσανυχτα και ειδε πως ελειπε το καροτσι, θυμηθηκε που του ειχε πει ο Πατερας του να παει να το φερει απο το νεκροταφειο. Ετσι για να γλητωσει το ξυλο και παρα τον φοβο του να παει νυχτιατικα στο νεκροταφειο, εκανε την καρδια του πετρα και πηγε. Μπηκε σιγα σιγα στο νεκροταφειο κοιταζοντας προσεχτηκα δεξια κι αριστερα. Η καρδια κτυπουσε δυνατα απο το φοβο του. Βρηκε το καροτσι, το πηρε και βγαινοντας απο την σιδερενια πορτα,.... ποδια μου βοηθατε με σκεφτηκε. Ορμισε στην κατηφορα με χιλια απο το φοβο του μην τον προλαβουν οι αποθαμενοι, κανοντας βοβερο θορυβο με το σιδερενιο καροτσι!! Ετσι την γλητωσε ο λαγος και ο Στελιος γλητωσε το ξηλο !!!!

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Παιδικες αναμνησεις ηλικιομενων


Ημουνα στο χωριο την περασμενη Κυριακη και ηπα κατα τις 11 το πρωι, κιαφου ειχα στελειωσει μια ντουλαπα στο πατρικο μου, να παω να πχιω ενα καφε στου Χριστινη. Απ' οξω στις μανταρινιες καθοταν δυο παρεες. Στη μια ηταν ο Καφανταρης ο Νικολης με τον Μανωλη του Δραγατη του Λαζαροκωστη και καμποσοι αλλοι που τους περισσοτερους δεν τους ηξερα. Οι μισοι παιζανε πρεφα κι αλλοι κανανε σεϊρι. Στο διπλανο τραπεζι καθοταν δυο ασπρομαλιδες που ο ενας μου σηκωσε το χερι και με φωναξε με το οναμα μου. Σκεπτομε πρεπει να ειναι γνωστος για να με καλει, αλλα ποιος ειναι ; Βαζω το μυαλο μου να παρει στροφες και προσπαθω να θυμηθω που τον ξερω !! Φορουσε και γυαλια ηλιου και με μπερδευαν ακομα περισσοτερο. Οσο τον πλησιαζα μου ηρθε η αναλαμπη . Ο Μακης ο Βλασσης ρε που σου εστηλε την προσκληση να συναντηθουμε, περσι τον Ιουλιο. Μεσω Facebook βεβαια (απαραιτητο μεσω επικοινονιας στις σημερινες μερες). Και η φωνη βγηκε αφθορμητα απο το στομα μου. Γεια σου μωρε παλιο μου γειτονακι Μακη (Ευθυμης).Μετα τα σχετικα "διαδικαστικα"χαιρετουρες κ.λ.π.καναμε ο καθενας μας μια αναδρομη της πορειας της ζωης μας. Η πρεφα διπλα τελειωσε και οι παικτες και οι θεατες σηκωθηκαν να φυγουν. Ενας απο τους θεατες ηταν και ο Παπα Νικολης ο Λαζαρακης. Ηρθε λοιπον με χαιρετησε και ο Μακης βρηκε την ευκαιρια να μου πει οτι ποτε του δεν περιμενε να γινει παπας ο Νικολης γιατι μικρος ηταν πολυ τζαναμπετης. Μαλιστα τον ρωτησε. Θυμασε οταν κλεψαμε τις καρπουζες; Ο παπας λοιπον αρχισε να μας λεει την ιστορια με τις καρπουζες. Ηταν η δεκαετια του εξηντα. Στο πανω σχολειο (τοτε δουλευε μονο αυτο) το καλοκαιρι που ηταν κλειστο, νοικιαζαν τον κηπο και ειχαν βαλει καρπουζες. Οσες ηταν γηνομενες τις εβαζαν στη αποθηκη του Σχολειου για να τις πουλησουν. Η αποθηκη ειχε ενα παραθυρο απο τη μπαντα των αποχωρτηριων. Απο εκει εμπενες ευκολαστην αποθηκη. Ο Μακης με τον παπα Νικολη (σκετος Νικολης τοτε), βρεθηκαν στον περιβολο του σχολειου και αποφασησαν να μπουνε στην αποθηκη να φανε μια καρπουζα να δροσιστουνε !!. Ανοιξαν το παραθυρο κι εκατσαν σαν κυριοι και εκοψαν μια καρπουζα και την εφαγαν. Αντε παμε να φηγουμε τωρα μην ερθει κανενας και μας πιασει στα πρασσα!! Λεει ο Μακης. Ο Νικολης πιανει μια καρπουζα και λεει στο Μακη .Ε να παρουμε και μια να τη μπαμε στην Αγια φωτεινη να την φαμε πιο ηστερα. Βγηκαν απο το παραθυρο και πηδηξαν απο το μπεντενι με την καρπουζα στα χερια. Ελα ντε ομως που τους ειδαν απο τα σπιτια και τα κηπουλια που ηταν διπλα. Εφυγαν και πηγαν στην Αγια φωτεινη. Οταν ο Νικολης πηγε σπιτι τα νεα ειχαν παει γρηγοροτερα απ' αυτον στον πατερα του αγροφυλακα που τον περιμενε με "ανοικτε3ς αγκαλες" και μια βεργα στα χερια !! Την ιδια βεβαια υποδοχη ειχε και ο Μακης αλλα απο τη Μανα του αλλα με ελαφροτερες συνεπειες. Ο Λαζαροκωστης δεν αστειευοταν γιατι ηταν αγροφυλακας και το θεωρουσε μεγαλη προσβολη ο γιος του να κάνει οτι αυτος κυνηγουσε τους αλλους που τα εκαναν. Ετσι ο μικρος (παπα) Νικολης εφαγε ξηλο που εβαλε και στις τσεπες που λεγαμε τοτε. Οχι βεβαια πως συνετηστηκε και εκατσε φρονημος!! Το ξηλο μαλλον μας ετρεφε τοτε και το τραβουσε ο οργανισμος μας. Ειδικα ο οργανισμος του Παπα Νικολη οταν ηταν μικρος.